Loading...

Een zetje van Frits

Op een grijze, herfstachtige dag wacht ik met mijn fiets bij een rood stoplicht. Aan de overkant komt van rechts een echtpaar aangefietst. Ik herken de man. Het is radiopresentator Frits Spits, met links van hem zijn vrouw. Met zijn linkerhand geeft Frits zijn vrouw een zacht zetje in haar rug. Een klein gebaar, maar het ontroert me op de een of andere manier. Zijn vrouw rijdt iets voor Frits als mijn stoplicht op groen springt. Ik rij de andere kant op. Aan het liefdevolle beeld van het echtpaar zal ik zo nu en dan nog denken. 

Vorig jaar overleed de vrouw van Frits, Greetje. Na 46 jaar huwelijk. Er verschijnt een boek met herinneringen van Frits aan haar, ‘Alles lijkt zoals het was’. In theater De Kleine Komedie wordt het gepresenteerd. Openhartig vertelt Frits er over zijn vrouw. Door problemen met haar longen had ze een slechte conditie. Een hellinkje nemen tijdens het fietsen was haar al te veel. “Vandaar dat zetje”, denk ik. En ik hoor hoe hij ook van haar ‘zetjes’ kreeg: goede raad, een luisterend oor. Iets dat hij ontzettend mist. Ook al lijkt alles zoals het was. Alsof hij naar een decor staart waarin alles tot stilstand is gekomen. Frank Boeijen schreef een heel mooi nummer, ge├»nspireerd op een tekst van Frits. Een muisstille theaterzaal luistert aandachtig als het gedraaid wordt. Die avond krijgen we allemaal een zetje van Frits door zijn verhalen en de muziek.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten